Cloud computing bij ROC Aventus – samboict

Roy Dusink presenteert hoe ROC Aventus cloud computing gebruikt. Hij opent met de elementen uit het beleidsplan: ‘Zorgen dat het werkt’, stabiliteit, mobiliteit, innovatie, afstemming met onderwijs. Praktisch gezien hebben zij een ‘Microsoft, tenzij… ‘  en ‘In de cloud, tenzij…’ beleid. Enkele concrete doelen:

  • 90% van de applicaties zijn in 2012 webbased. Ze zitten nu op 13%.
  • Vanaf cursusjaar 2011-2012 heeft elke student verplicht een laptop.

De ervaringen tot nu toe:

  • Omdat sectoren zelf cloudservices kunnen afnemen, is ondersteuning een extra aandachtspunt.
  • De autonomie in het afnemen van cloudservices verlegt de beheerslast naar het primaire proces.
  • De privacy van gegevens waarborgen is moeilijk.
  • Monitoring van beschikbaarheid en prestaties vergt aandacht, om zo niet reactief maar proactief regie te kunnen voeren.
  • Veel leveranciers staan open voor het ontwikkelen van webservices. Tegelijk staat dat de snelle implementatie van cloudservices in de weg. Dienst afnemen kan morgen, koppelingen via webservices ontwikkelen kost maanden…
  • Leg vroeg de nadruk op beveiliging, vooral als je te maken hebt met koppelingen tussen je eigen instelling en meerdere leveranciers.
  • De benodigde expertise is erg hoog.

Zelf vind ik hun doelen ambitieus, maar actueel! Roy schetst verder hoe zijn ICT afdeling van karakter verandert:

  • Het beheermodel verandert. De harde techneuten zijn minder nodig, functioneel beheerders en contractmanagers des te meer.
  • Meer regievoering op SLA’s, schaalbaarheid en dataportabiliteit. Sommige cloudleveranciers bieden geen SLA of zijn niet schaalbaar. Laat staan dat ze om kunnen gaan met je eigen ‘exit-strategie’ (Als je afscheid neemt van de leverancier, krijg je je data dan op een goede manier mee?).
  • Werken onder architectuur.

Roy vraagt ook iets terug: Is er binnen saMBO~ICT ruimte om samen te werken op het gebied van generieke webservices en het bewaken van standaarden? Men heeft toch het gevoel zelf het wiel te moeten uitvinden en de expertise is schaars. De ondertoon was, terecht, een dringende oproep…

Nieuwbouw Gieterij: duurzaamheid en ICT – samboict

Harry Abels (IAA Architecten) vertelt over de historie van ‘de Gieterij’, waar ROC van Twente gehuisvest is. Hoe het transformeerde van industrieel complex (ijzergieterij) naar openbare ruimte en onderwijsinstelling. Dit illustreert gelijk één van de belangrijkste aspecten van duurzaamheid: Iets opnieuw gebruiken, voor een ander doel.

Samengevat is De Gieterij het oude skelet en dak van de oude ijzergieterij, met daar omheen en erin geschoven, een nieuw gebouw. Binnen zie je nergens radiatoren, de warmte verspreid zich overal via de vloeren. Er staan 8 ‘zonneschoorstenen‘ op het dak. Hierin warmt lucht op, stijgt op en zuigt elders in het gebouw verse lucht aan. De muren zijn niet dragend, alleen de kolommen. Hierdoor zijn ruimtes relatief makkelijk anders in te delen en toe te passen.

Harry geeft aan dat er voor architecten een grote uitdaging ligt in de IT infrastructuur. Dataverkeer, netwerk, stroom, de behoefte in gebouwen hieraan nemen nog steeds toe. Uiteindelijk is dit niet meer betaalbaar aan te leggen. N.a.v. een vraag uit de zaal blijkt dat IT nooit bij bouwvergaderingen aanwezig is. Daardoor heb je vaak gebouwen die erna moeilijk zijn te vullen met een draadloos netwerk (blackspots met slechte wifi ontvangst). Harry onderkent de noodzaak dat ICT aanwezig is bij bouwteams.

Ook schetst hij de uitdagingen binnen onderwijs. Sommige ideeën over flexibilisering zijn in de praktijk moeilijk te realiseren. Uiteindelijk is het wel ‘het mooiste ROC van het jaar‘ geweest!

Omdat beelden meer zeggen:

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=NpxdqTXwll0’]

Openingsrede saMBO~ICT

Gerrie van Sunder, bestuurslid ROC van Twente,

Gerrie stelt de open vraag aan IT-ers: “Hoe kun je mensen in het onderwijs maximaal helpen? Hoe versta je elkaar?”. Hij noemt enkele getallen: 8000 pc’s, 600 laptops, 150 digiborden, 200 beamers etc. En met hand in eigen boezem: “We hebben al die middelen, maar zetten we ze wel goed in?” Hij heeft niet het antwoord op die vraag. IT moet in ieder geval mogelijk maken wat onderwijs is: “Onderwijs is ontmoeten”.

Tussendoor gebruik hij dit filmpje om te illustreren dat mensen soms totaal langs elkaar heen praten als het over IT gaat. Iets dat hij binnen onderwijs veel ziet. Hij vervolgt met een korte enquete: “Wat is uw motivatie om groen te worden?”

  • Geld besparen?
  • Innovatie bevorderen?
  • De wereld moet mooi blijven voor onze kinderen?
  • We willen helemaal niet groen worden!

Vervolgens vraagt hij maatregelen we zouden kiezen… dan blijft het wel een beetje triviaal… 😉 Hij introduceert ook een nieuw woord: “Scharrel-ICT”. Oftwel ICT die met vrijheid zich kan bewegen en (denk ik zelf) zich daarbij lekker voelt en elke dag een ei legt…

Onderwijslogistiek – van plan naar realiteit op samboict

Binnen saMBO~ICT zijn al scenario’s ontwikkeld op het gebied van onderwijslogistiek. Dit maakt de vertaling van het conceptuele model uit de TripleA encyclopedie naar 4 mogelijke scenario’s. Zie mijn eerdere berichten.

Bert van Daalen en Eric Jongepier geven een overzicht van de volgende stap. Er worden 10 pilots gestart. In deze pilots werken steeds een onderwijsinstelling samen met een leverancier, volgens een protocol (set spelregels). De resultaten worden dan weer breder beschikbaar gemaakt. Het is dus geen aanbesteding of leveranciersselectie. De ene heeft de ‘uitdaging’ en de andere de ‘oplossing’. De combinatie kan heel waardevol zijn.

Praktisch:

  • 5 a 7 werkdagen investering.
  • Uiterlijk 1 februari 2011 starten.
  • Commitment door een protocol, kennisdelingsessies en een beoordelingskader.
  • De pilot mag geen onderdeel zijn van een aanbesteding.
  • Onderdelen: Arrangeertool, roostermachine, middelencatalogus, onderwijscatalogus. De middelencatalogus gaat over alle faciliterende zaken die nodig zijn voor onderwijs. Ruimtes, materialen èn bemensing.

De resulaten van de pilots zijn (helaas maar wel logisch) niet publiek. Het protocol, de resultaten van de kennisdelingssessies en het aangepast Functioneel Ontwerp is wel publieke informatie. Het beoordelingskader is een doorvertaling van het functioneel ontwerp om een product te toetsen.

Een praktisch voorbeeld komt van Wellantcollege. Zij combineren voor hun pilot ‘Roostermachine‘ met Paralax en Trajectplanner. Er is nog ruimte voor pilots…..

Geef de aarde door – samboict

Esther Blom van het Wereld Natuur Fonds geeft de opening key-note. Gaat minder over ICT, maar des te meer over duurzaamheid. Onder het motto “Geef de Aarde door‘ opent ze met een filmpje en enkele feiten:

  • Het aantal soorten dat afhankelijk is van waterrijke natuurgebieden daalt, door uitsterving.
  • Waterdammen en andere infrastructuur verstoren de waterbalans in de natuur. Elke dag (!) wordt er ergens op aarde een dam gebouwd, voor energie.
  • Een nederlander verbruikt 2,4 miljoen liter water per jaar. Dit is ook indirect, bijvoorbeeld voor de teelt van de gewassen die we als voedsel gebruiken. Een broodje hamburger verbruikt zo 2400 liter water!
  • Delta’s zijn plaatsen waar de mens zich graag vestigt, ook in Nederland. Echter de natuur is daar kwetsbaar t.o.v. de economische bedrijvigheid. Daarnaast verstoren dammen de geleidelijke overgang van zout naar zoet water. Daarom onderzocht men bijvoorbeeld wat de ‘business case’ zou zijn van een open Haringvliet. De economische waarde van dit gebied zou zo toe kunnen nemen van 2,2 naar 2,7 miljard.
  • Een voorbeeld verder weg is het werk dat Esther doet voor rivierdolfijnen.

Al met al een andere keynote dan we gewend zijn, met minder IT en technobabbel, maar wel eye-openers! Hieronder de presentatie:

Leren goed geregeld – samboict

Jan Lammerink (ROC van Twente) en Dolf Reith (KPC) geven een presentatie met bovenstaand thema. Ik heb in het verleden al eens meer geschreven over HBPO projecten met het motto “Excellent Leren Excellent Organiseren”. Deze presentatie vertelt de ervaringen van ROC Twente hiermee.

Er was een redelijk lange wensenlijst op het gebied van flexibilisering ontstaan. O.a. meerdere in- en uitstroommomenten en differentiatie naar niveau. Om dit grijpbaar te maken werkte men met 4 thema’s:

  • Curriculum ontwikkeling
  • Koppeling van onderwijs en leerbedrijf
  • Digitale begeleidingsprogramma en leermiddelen
  • Integrale locatieorganisatie, onderwijs volgt student

De doorbraken die men wilde bereiken waren o.a. goed lopende maatwerkprojecten en duidelijke grenzen van flexibiliteit in aanbod. Ook hier komt snel naar voren ‘Standaardiseren om te kunnen flexibiliseren’.

De resultaten bij de enkele afdelingen:

  • Van 4 naar 12 keuzemogelijkheden op het gebied van specialisaties. Dit is bereikt met behulp van digitaliseren van lesmateriaal.
  • Ondersteunende lessen voor individualisering.
  • Flexibele in- en uitstroom.

Jan benadrukt het belang van hun interne ‘procesplaat’. Oftwel, heb je in beeld welke processen er zijn en wie er eigenaar van is. Van de elementen hierin wordt bijgehouden welke gestandaardiseerd zijn of nog moeten worden.

Dolf vervolgt en schetst hun KPC aanpak:

  • De aanpak is geworteld in “Business Proces Redesign’. Oftwel ‘herontwerp’ van de manier waarop je zaken aanpakt.
  • Bepaal wat de meest basale transactie in het onderwijs is, je primaire proces.
  • Middels een model brengt men inkomsten, kosten en opbrengsten in beeld. Hiervoor trekt Dolf de vergelijking met het bedrijfsleven en de waardeketen van Porter.

Echter, waar hij verder in gaat, is niet de basale onderdelen in de waardeketen zoals die bekend zijn op het gebied van onderwijsbedrijfsvoering en financiën. Hij legt duidelijk een link tussen de toeleverende kant (kenmerken student en soorten cognitie) en ons eigen proces. Vervolgens door te decomponeren wordt een catalogus samengesteld dat hierbij past. Daarna wordt in beeld gebracht wat voor techniek, bemensing en andere middelen hiervoor nodig zijn.

Al met al een voorbeeld van Activity Based Costing in onderwijs. Om dat het met plaatjes toch beter te volgen is, hieronder de presentatie:

Opening saMBO~ICT conferentie

Ik ben voor de 23ste conferentie bij ROC Twente in ‘de Gieterij‘. Jan Barling opent met de 4 thema’s waar saMBO~ICT voor staat en de actuele topics:

  • Organiseren onderwijs: de nadruk ligt op onderwijslogistiek en de 10 pilots waarin onderwijsinstellingen samenwerken met leveranciers.
  • De IT functie: onder architectuur werken, referentiemodellen en borging van de ontwerpen van de  TripleA encyclopedie.
  • Verantwoording: een centrale plek van definities en criteria omtrent verantwoordingscijfers, de zogenaamde ‘verantwoordingsencyclopedie’.
  • Onderwijs zelf: o.a. de ontwikkelingen op het gebied van centrale examinering ‘Rekenen en Taal’.

De rode draad van de conferentie is ‘duurzaamheid’. Volgens Jan associeert dit makkelijk met idealisme en wekt scepsis op. Toch is het praktisch te maken!

GAP Analyses visualiseren?

In mijn vorige post noemde ik een GAP analyse aan de hand van een referentiearchitectuur. Nu merkte ik gaandeweg, dat het resultaat een lange tabel is met veel “vinkjes in hokjes”. Visueel niet zo aantrekkelijk dus, alhoewel ik het inhoudelijk wel juist vind. Zo’n lange tabel kan wel weer worden samengevat tot een leesbare alinea, maar toch….

Als je gap-analyse voorbeelden zoekt, dan krijg je slechts een paar visuele concepten:

  • Matrix: Op de ene as de omschrijvingen of elementen uit de standaard of referentie, ten opzichte waarvan je het verschil wilt onderzoeken. Op de andere as de daadwerkelijke situatie.
  • Grafieken: als de referentie uit te drukken is in aantallen, dan kan een lijngrafiek de standaard tonen of het vereiste niveau. Een tweede lijn van de daadwerkelijke situatie, in dezelfde grafiek, toont snel waar de verschillen zitten en hoe groot dat deze zijn. Je ziet het ook wel met spindiagrammen uitgevoerd.
  • Schema’s die workflow achtig zijn of modellen die tonen waartussen de “gap” dan precies zit. Deze tonen niet zozeer het resultaat van de analyse als wel wàt er nou geanalyseerd wordt.

Enkele voorbeelden (klik voor vergroting):

Ik koos zelf voor de matrix variant, maar er zou toch iets mooiers mogelijk moeten zijn? De TripleA Encyclopedie staat vol mooie platen. Geïnspireerd daarop zou ik van de proces-platen kunnen tonen in welke use cases wel of niet voorzien wordt door een systeem. Door bijvoorbeeld van de ontbrekende alleen de omlijning te laten staan, maar de kleur weg te laten. Daar gaat wel veel tijd inzitten… Is er iemand die ideeën heeft hoe je hier een mooie infographic van kunt maken?

Wellicht idee voor de pilots onderwijslogistiek saMBO? Omdat daar instellingen samenwerken met leveranciers om zo een systeem te beproeven? Opzich is dia 4 en 5 van de presentatie hierover ook een visualisatie van een gap!

Overigens kan er op veel terreinen een gap analyse gemaakt worden. Alleen al in het bedrijfsdomein onderscheid TOGAF er 7.

GAP Analyse met TripleA als referentiearchitectuur

Het nut van referentiearchitectuur in de praktijk wordt concreter voor mij. Daarom hieronder enkele ervaringen tot nu toe.

Eerst even een situatieschets: voor een deel van onze organisatie hebben we een vrij groot flankerend systeem voor het registreren van studenteninformatie. Om allerlei redenen is de functionaliteit in de loop van de tijd toegenomen. Echter, het kan niet het leidende systeem zijn zoals ons KRD (nu nOISe, straks EduArte), omdat er o.a geen koppeling met DUO plaatsvindt.

Het nadeel van deze situatie: twee systemen met op onderdelen dezelfde functionaliteit. Twee keer onderhoud, twee keer licentiekosten, twee keer ontwikkeling en zelfs hier en daar dubbele administratieve handelingen.

Het is niet mogelijk om zómaar het ene systeem in te ruilen voor het andere. Om überhaupt iets zinnigs te kunnen zeggen, is een gap-analyse nodig die de verschillen én overeenkomsten toont. Dit maakt het mogelijk om op onderdelen een strategie te bedenken.

Aanpak voor de analyse op functionaliteit:

  • Verzamel overzichten van alle functionaliteit van het te analyseren systeem. Soms zijn deze geordend als use cases, soms als modules met onderdelen. Of overleg met applicatiebeheerders.
  • Maak een tabel met daarin alle use cases, zoals die uit de TripleA encyclopedie komen, gegroepeerd naar katern.
  • Zoek van elke use case op of dit proces ondersteund wordt door de functionaliteit van het systeem.
  • Vink deze aan, eventueel met aanvullende opmerkingen.
  • Verder maakten we onderscheid of functionaliteit nú aanwezig is, of deze ook daadwerkelijk geïmplementeerd is, of dat het op de roadmap voor volgende versies staat.

Aanpak voor de analyse op architectuur:

  • Verzamel documentatie over het te analyseren systeem of overleg met applicatiebeheerders.
  • Maak een tabel met daarin de eisen vanuit de Business, Informatie en Technische Arcitectuur.
  • Analyseer in hoeverre het systeem voldoet aan deze eisen en vink deze aan, eventueel met kanttekeningen.

Randvoorwaarde is wel dat er van te voren een referentiearchitectuur gekozen is! Uiteindelijk leidde deze lijst tot een advies waarin enkele scenario’s genoemd worden voor de toekomst.

Functioneringsgesprek met een Samsung Galaxy S

Onderstaand verhaal is wellicht alleen interessant voor bezitters van Samsung Galaxy S bezitters, toch zo’n 5 miljoen. En daarvan degenen die willen upgraden naar Android 2.2 (Froyo). Ik kwam er niet snel uit, maar zoals altijd met functioneringsgesprekken: als je prestaties van iets verwacht, dan moet iemand anders vaak de randvoorwaarden regelen!

Over het algemeen ben ik met mijn Samsung Galaxy S smartphone meer dan tevreden. Functioneert naar behoren, kan presteren onder druk, is flexibel, kan goed samenwerken en staat open voor ontwikkeling. Allemaal vaardigheden en competenties die ik van een smartphone verwacht.

Wat vraagt mijn Galaxy S terug? Dat ik beheer uitvoer. Regelmatig applicaties upgraden, af en toe integratie met andere systemen onderhouden, backup’s maken enzovoort. Èn dat ik zijn ontwikkeling in de gaten houd. Dus upgraden naar Android 2.2 stond op de to-do list. En dan komen omgevingsfactoren om de hoek kijken.

Samsung heeft speciale software (Samsung KIES) om je mobiel te upgraden. Ik kan het in 1 woord samenvatten: crappy bloatware! En ik sta er niet alleen in, op forums stikt het van de vragen. Die er op neerkomen: Samsung KIES kan niet verbinden met mijn Samsung smartphone. USB drivers herinstalleren, KIES herinstalleren, prutsen aan manieren waarop het toestel kan verbinden, niets hielp.

Dus dacht even mijn acties te verzamelen voor anderen:

  • Er bleek een bug te zijn die verbinding belemmert als je bestandjes hebt met extensies groter dan 16 tekens. Ja, whatever dus. Oplossing en tooltje hier.
  • Samsung KIES heeft een speciale instelling van Microsoft .NET 3.5 nodig. Ja, inderdaad… whatever. Kreeg overigens handleiding van behulpzame en vriendelijke helpdesk van Samsung. Heb deze hier online staan.
  • En toen… deed KIES het nog niet…. Oplossing die voor mij uiteindelijk werkte? Neem een oude PC met daarop WindowsXP i.p.v. Windows7….

Eenmaal verbonden, ging de upgrade zelf in een kwartiertje. Galaxy S start daarna opnieuw op.

  • Kleine werkpuntjes voor het volgende functioneringsgesprek: muziek is verdwenen van mijn SD kaart en de icoontjes die ik op de verschillende schermen had staan waren weg. Mijn muziekbibliotheek is natuurlijk ook elders aanwezig en die snelkoppelingen leg ik zo weer aan.
  • Pluspunten: contactpersonen, mail, gegevens en applicaties blijven allemaal goed aanwezig en werken erna gewoon direct.

<flauw>Samsung: volgende upgrade graag zonder KIESpijn! </flauw>