Nieuwe uitdaging!

Ik heb de afgelopen 25 jaar met ontzettend veel liefde en plezier voor de Onderwijsgroep Tilburg gewerkt. Één van hun merken is in de MBO sector beter bekend onder het label ROC Tilburg. 
De meesten die mij kennen of mijn CV zien, weten dat ik voor de langetermijnrelatie ga met een werkgever. In dit geval heb ik dan ook veel kansen gekregen om te ontwikkelen en fijne actieve werkrelaties op te bouwen, anders was het al veel eerder gaan ‘kriebelen’. Soms vergde het ook geduld maar dat is in elke grote organisatie, zeker op het het snijvlak van onderwijs & ICT. Maar dan denk ik maar weer aan het gezegde “People tend to overestimate what can be done in one year and to underestimate what can be done in five or ten years”, waarvan onduidelijk is wie het precies verzon maar dan schrijf ik het toe aan Arthur C. Clarke als één van m’n favoriete science-fiction schrijvers.

Tegelijkertijd zoek ik als vertrouwd adviseur en ‘critical friend’ uitdaging en invloed. Deze keer ook weer in een ‘community’ setting. In je uppie ontwikkelen vanwege intellectuele honger en nieuwsgierigheid naar alles (en dus te veel, ghe leer nou ook eens nee zeggen tegen jezelf) brengt je maar zover. De diepere voldoening komt voor mij als ik kan bijdragen aan de ontwikkeling voor, door en met de hele roedel. Dat kan zijn binnen een team van collega’s, de eigen organisatie of nog beter, een hele onderwijssector.

Vandaar dat ik de kans om beleidsadviseur MBO Digitaal te worden bij de MBO Raad met beide handen aanpak. We zijn ook geen vreemden van elkaar, gezien de samenwerking binnen de landelijke netwerken, de conferenties en werkgroepen binnen het programma Doorpakken op Digitalisering. Maar het blijft spannend en dus uitdagend vanwege de agenda van komende jaren. Mijn focus zal liggen op informatiemanagement en de uitwerking van de sectorarchitectuur (MOSA). Verder, net als mijn collega’s, ga ik ook een rol krijgen in het Nationaal Groeifonds en bij het programma Doorpakken op Digitalisering.

Per 1 juni start ik alvast 2 dagen en per 1 september voor de volledige benoemingsomvang. Ik kom in het team van Martijn Timmer met o.a. Rob Vos, Manon Geven, Martijn Bijleveld, Madhwie Niels – Doerga-Misier en Marc Dietzenbacher.
Zin in!

Eigen Dossier: Hoe zou het kunnen werken?

Ik ben vandaag online te gast bij RijnIJssel voor de 45ste MBO Digitaal Conferentie (voorheen saMBO-ICT). Op vrijdag vertelt in de laatste workshopronde Peter van Deukeren over het thema Eigen Dossier, onderdeel van het programma Doorpakken op Digitalisering. Samen met andere ROC’s zit ik in het team dat Peter voorzit.

Context:

  • Het Eigen Dossier is in die zin van jezelf, dat de student/burger zeggenschap heeft en regie voert over de data die er in zit. De student wisselt dan idealiter zelf de gegevens uit, zonder dat deze ‘achter zijn rug om’ worden doorgegeven.
  • Het is gevuld met onderwijsopbrengsten, bijvoorbeeld in de vorm van Edubadges / Microcredentials.
  • Er is een sterke link met EduMij en het moet flexibilisering en een Leven Lang Ontwikkelen ondersteunen.

Als kernfunctionaliteit zien we het ophalen van ontwikkelopbrengsten, verrijken van portfolio en delen met derden. Geavanceerdere functionaliteit, zoals een CV genereren of een mogelijke vervolgstappen adviseren op basis van aanvullend opleidingsaanbod, zou door extensies of plugins moeten gebeuren.

Het team heeft visualisaties ontwikkelt ter inspiratie en om het concept te concretiseren.

Vragen uit de zaal

  • Zou DUO dit niet moeten regelen?
    We zien DUO wel als leverancier van data, maar idealiter kan een burger zelf kiezen welke partij zijn Eigen Dossier bewaart. Het lijkt me ook een politieke keus of DUO de kluis biedt van 17 miljoen leven lang ontwikkelende burgers. Zelf zoek ik meer de analogie van mailsystemen: ze kunnen allemaal met elkaar communiceren, maar ik kan vrij kiezen waar ik deze host.
  • Als de student zelf verantwoordelijk is voor zijn portfolio, die een leven lang meegaat, waarom zouden we dit dan als onderwijs moeten regelen?
    Verschil met het portfolio van vroeger is dat er verificatie mogelijk moet zijn. Ontvangers waarmee je iets deelt moet ervan op aan kunnen dat het authentiek is. Minimaal zijn de items dus digitaal ondertekend. Dat moeten wij als één van de partijen die iets uitreiken dan wel regelen. Anders wordt het gewoon een verzameling bestandjes, waarvan de bron niet te achterhalen is. Of slechts een leuke profielpagina.
  • Gaat onderwijs dit wel gebruiken? We zijn tenslotte 10 jaar geleden ook allemaal weer gestopt met portfolio’s?
    Het klopt dat als het onderwijs gelijk blijft dit een oplossing zou zijn, op zoek naar een probleem. Andersom, als onderwijs kleinere eenheden wil aanbieden, een student deze wil gebruiken om als bouwblokken zijn scholing in te richten en hij wil uitwisselen met andere onderwijsaanbieders dan hebben we wel degelijk meer nodig dan een ‘groot diplomaregister’. De vraag is dus of Leven Lang Ontwikkelen en flexibilisering doorzet wat mij betreft.

Plan van aanpak cyberveiligheid mbo en ho

Ik ben vandaag online te gast bij RijnIJssel voor de 45ste MBO Digitaal Conferentie (voorheen saMBO-ICT). Op vrijdag nemen in de 3de workshopronde Albert Hankel en Martijn Bijleveld ons mee in het plan van aanpak voor cyberveiligheid.

Om hier concreet invulling aan te geven is vanuit SURF de “Innovatiezone State of the Art Cyberveiligheid” gestart. Dit plan vormt in februari de basis voor de gesprekken met OCW over wat nodig is om de cyberveiligheid in het mbo te verbeteren.

Hierin zitten 4 roadmaps:

Komende maanden worden er 2 uitgewerkt, met de volgende doelen/resultaten:

Samen in Control

  • Werken met een gelijk normenkader (NBA)
  • Onderling verantwoording afleggen met peer-review
  • Verantwoordelijk voelen voor elkaar en kennis delen
  • Faciliteren door netwerken
  • Afspraken over crisismanagement en crisisplannen.

Techniek, Bewustzijn en Vaardigheden

  • Awareness: gezamenlijke acties.
  • SOC: alle MBO’s kunnen zich gaan aansluiten
  • Dreigingsinformatie: alle MBO’s hebben toegang tot actuele dreigingsinformatie.
  • Crisisoefeningen via OZON.

Daarna volgde een uitvraag, wat we graag in het plan terug willen zien. Voor nu dus vooral even afwachten dus, maar gezien onze eigen alertheid op dit onderwerp kijk ik er wel naar uit.

What the hack?! Lessen bij ROC Mondriaan

Ik ben vandaag online te gast bij RijnIJssel voor de 45ste MBO Digitaal Conferentie (voorheen saMBO-ICT). Op vrijdag nemen in de 2de keynote Hans Schutte en Marcel Kropmans ons mee in de lessen die we kunnen trekken uit hun hack. Vooraf: respect voor het delen aangezien zo’n cybercrisis verschrikkelijk is om mee te maken en dank aangezien de lessen waardevol zijn voor iedereen.

Marcel nam ons mee in die dagen vlak na constatering van de hack, het oprichten van een crisisteam en de initiële inventarisatie. Ze namen het moeilijke besluit: “De omgeving is dermate gecompromitteerd dat het hergebruiken van de bestaande systemen leidt tot een onaanvaardbaar beveiligingsrisico voor de toekomst.” Oftewel: we zetten alles uit en niet op dezelfde manier weer aan. Tegelijk formuleerden ze 2 uitgangspunten: het onderwijs gaat door & we betalen niet.

En dan begint een nieuwe werkelijkheid:

  • Contact met criminelen die op een ‘professionele servicegerichte manier’ je begeleiden. Georganiseerde misdaad dus, waar we ons tegen moeten wapenen.
  • Printje, mailtje, pasjes gebruiken, aan/afwezigheid registreren, apps, koffie: niets deed het meer.
  • Een storm aan vragen over hoe nu, hoe verder, want onderwijs moest door. Noodgedwongen: omarm de chaos, bekijk rustig wat je wel in control hebt.

Om ‘in control’ te komen hanteerden ze 3 besturingslijnen:

  • Forensisch IT onderzoek door NFIR.
  • Opbouw IT landschap
  • Korte termijn: overwinnen van praktische obstakels om onderwijs door te laten gaan.

De lessen die Marcel met ons deelt:

  • Voorkomen: je kunt niet 100% zeker zijn dat een hack niet gebeurt. Pas wel MFA, endpoint security en hardening toe.
  • Schade beperken: Netwerksegmentering, data-beleid en data-kwalificatie.
  • Continue aandacht: organiseren en niet aan toeval overlaten.
  • Investeren: in IT security is geen keuze meer, serieus geld.

Hij geeft aan dat de samenwerking met Surf en het Min OCW prettig was.

Zelf hoop ik het nooit te hoeven meemaken natuurlijk. Omdat het zo ontwrichtend is voor onderwijs, kijk ik toch uit naar het verwachte toezichtkader op informatiebeveiliging en het framework dat we er voor gaan gebruiken binnen MBO/HBO/WO.

Hoe krijg je het gebruiken, maken en delen van Open Leermaterialen in je organisatie van de grond? 

Ik ben vandaag online te gast bij RijnIJssel voor de 45ste MBO Digitaal Conferentie (voorheen saMBO-ICT). Op vrijdag vertellen in Workshopronde 2 Pascal Coole en Erik Meuwsen over hun ervaringen bij ROC van Amsterdam en Flevoland.

De context buiten Nederland is de beweging van Open Educational Resources en de motivatie om onderwijsmateriaal voor iedereen beschikbaar te stellen. Kansengelijkheid, duurzaamheid, inclusieve toegankelijkheid, recht doen aan verschillen zijn allemaal hogere doelen die OER dient.

Wanneer is open echt open? Het gaat er dan niet alleen om dat het openbaar toegankelijk is. Zelf mogen/kunnen opslaan, hergebruiken, aanpassen, herschikken en doordelen maakt het echt open.

Deze ‘open kasten’ mentaliteit vergt stimulans. Medewerkers zitten soms op hun materiaal, vinden het spannend om te delen of ROC’s zien het als weggeven aan een concurrent. Alhoewel dat laatste steeds minder voor komt.

Wat me opvalt is dat het open delen van zelf ontwikkelt materiaal niet zomaar even verwacht wordt van elke docent. Ze hebben een “Team Content Creation” om het stimuleren en faciliteren. Docenten ontzorgen is wel een uitdaging. Degene die willen, trainen ze ook om zelf materiaal te ontwikkelen.

Ik vroeg me wel af of het rendabel te maken is, in die zin dat lesmateriaal maken arbeidsintensief is en een kruisbestuiving van onderwijskundigen, ontwerpers, redacteurs en vormgevers vergt. Voor niche opleidingen of vakken met een beperkt aantal studenten lijkt me dit een uitdaging. Pascal benadrukt ook de samenwerking op meso-niveau (beroepsopleidingen bijvoorbeeld) en macro-niveau met landelijke partijen. Zo kan het zijn dat leerbedrijven bijspringen aangezien zij een belang hebben bij goed opgeleide studenten, ook al is het aantal soms klein.

Ik juich dit initiatief echt toe, wel hoop ik dat voor andere instellingen de bestuurlijke commitment concretiseert naar tijd/geld. Anders geldt de 90-9-1 regel: 90% gebruikt alleen materiaal, 9% draagt bij aan bestaand materiaal en 1% maakt actief nieuw materiaal zeg maar. Geen wetenschappelijk onderbouwde verdeling hoor, maar wel de ervaring van jarenlang in community samenwerken.

Overigens tonen Pascal en Erik hoe belangrijk community vorming is door dit enthousiast en stimulerend over te brengen!

Edubadges: dé manier om talentontwikkeling te waarderen!

Ik ben vandaag online te gast bij RijnIJssel voor de 45ste MBO Digitaal Conferentie (voorheen saMBO-ICT). Op vrijdag delen Kim Nguyen (Vista), Anneke van Dijk (Deltion), Wim Siemann (Albeda) en Ron de Graaf (mboRijnland) hun ervaringen met EduBadges.

Eerst een beetje context voor EduBadges:

  • Ze zijn een beloning voor het behalen van onderwijseenheden. Als het formele onderdelen zijn worden ze ‘microcredential’ genoemd. Zelf denk ik in het laatste geval dan bijvoorbeeld aan een Keuzedeel MBO binnen de derde leerweg.
  • Er is een technologisch platform voor NL onderwijs: de student kan edubadges aanvragen, beoordelaars kunnen ze goedkeuren en daarna kunnen ze getoond worden.
  • Ondersteunt het Leven Lang Ontwikkelen.

De toegevoegde waarde ligt op het gebied van:

  • Talentontwikkeling
  • Jezelf onderscheiden van andere studenten
  • Betere start op de arbeidsmarkt
  • Waardering voor de student van prestaties of ontwikkeling
  • Praktisch: de bewijzen van een student zitten op één plek, ongeacht de verschillende scholen uit zijn onderwijscarrière.

Al met al begint er nu tractie te komen is mijn subjectieve indruk en ik zie heel veel kansen in deze ontwikkeling.

Er kwamen een hele rits vragen uit de zaal:

  • Hoe zit het met integratie met ELO, LMS of SIS?
    Terechte vraag, anders is het aanmaken en goedkeuren van een Edubadge extra administratie. Voor de formele credentials zie ik idealiter dat de summatieve resultaten van een student (bij ons in EduArte) automatisch uitgereikt worden. Zodat de student ze niet alleen ziet in de studentenmodule maar ook daarbuiten.
  • Moeten we niet standaardiseren op de inhoud van EduBadges?
    Dat lijkt me voor informele beoordelingen te vroeg. Mijns inziens is de standaardisatie het makkelijkst op formele resultaten, laten we die dan eerst definiëren. Die informele hebben toch altijd context nodig die niet in de badge zelf zit. Mijn zorg is meer dat landelijke afspraken anders een keurslijf proberen te leggen op onderdelen waar we juist vrijheid willen. Of ik zou mij prettig verbazen over een breed draagvlak voor dezelfde rubric frameworks.

Kleine disclaimer:

  • Mijn werkgever doet een pilot voor enkele studenten met TalentenPaspoort. Voor een grotere toepassing kijken we ook naar bovenstaande ontwikkelingen.
  • Ik neem deel aan de werkgroep “Eigen Dossier” binnen het programma “Doorpakken op Digitalisering”. We denken daar na over wellicht een afsprakenstelsel of een voorziening waarin microcredentials en EduBadges, opgeslagen kunnen worden. Het liefst op een plek die onafhankelijk is van de school, leerbedrijf of lokale overheid. Om niet het wiel los uit te vinden werken we samen met EduMij.

NS op het juiste spoor met cyberveiligheid

Ik ben vandaag online te gast bij RijnIJssel voor de 45ste MBO Digitaal Conferentie (voorheen saMBO-ICT). Op vrijdag opent Onno Wierbos met de keynote en laat zien hoe digitalisering en cyberrisico’s hand in hand toenemen en wat de NS doet om weerbaar te blijven.

Onno vertelt over het ambitieniveau van de NS, namelijk niet zozeer alleen ‘treinen regelen’, maar in samenwerking met andere partijen de mobiliteit verbeteren. De digitalisering is al enorm toegenomen (naast reizigersinformatie ook digitale sloten op OV fietsen, lockers, OV-Chipkaart etc) en zal verder toenemen als er zelfrijdende treinen komen. Hand in hand met deze toename zijn de cyber risico’s.

Een voorbeeld was het systeem voor het versturen van ‘kerstpakketten’. Waarin een relatief kleine aanpassing van het ingevoerde personeelsnummer veel meer toonde dan hoorde. Gelukkig niet landelijk ontwrichtend lijkt me, maar een terechte melding bij de Autoriteit Persoonsgegevens. Daarnaast was er inbreuk op de accounts van hun medewerkers.

Hun aanpak:

  • Definiëren van hun kroonjuwelen (ze hebben 190 applicaties). Ik verwacht om te prioriteren en overzicht te hebben.
  • Awareness kweken door phishing mail te simuleren.
  • Online trainingen voor personeel.
  • Kwetsbaarheden ontdekken, door Red Teaming (preventief).
  • Interne expertise en formatie om aanvallen te signaleren en af te slaan (reactief).
  • Samenwerking met andere organisaties.

Hij vertelt over een hele rits cyberaanvallen bij andere vervoersorganisaties. Met gevolgen als databases met medewerker gegevens die op straat liggen en ransomware. Indrukwekkend aantal, in één kalenderjaar en dan nog alleen die cybercrisissen die openbaar zijn. Belangrijkste boodschap: “je komt een keer aan de beurt“. Mijn eigen stelling ook. “Dat overkomt ons nooit” roepen is naïef of overmoedig.

De dreigingsactoren die ze zien:

  • Grootmachten: het risico dat een andere grootmacht specifiek ‘onze’ NS in het vizier heeft lijkt klein. Het kan echter ook zitten in de keten van leveranciers van je systemen. Als deze doelwit worden, heb je daar wel degelijk last van.
  • Georganiseerde misdaad: een reëel risico omdat gijzelsoftware veel geld oplevert.
  • Hacktivisme: een voorbeeld zou zijn dat een hacker op alle displays informatie gaat tonen voor zijn/haar maatschappij-kritische boodschap.
  • Kwaadwillende medewerkers.
  • Scriptkiddies

Onno vertelt rustig, is zich bewust van hun maatschappelijke rol en het vergrootglas waaronder ze liggen. Hij is open over voormalige kwetsbaarheden in hun systemen, wat ik erg respecteer.

Leestip van hem: Het is oorlog maar niemand die het ziet van Huib Modderkolk.

Vraag uit het publiek:

Speelt Enterprise Architectuur een rol om te weten te komen waar kwetsbaarheden zitten? Enterprise Architectuur wordt steeds belangrijker en inderdaad ook in het voorbeeld van de fietsensloten, stallingen en financiële afrekeningen. Daarnaast hebben we overzicht op het landschap nodig, gezien de 190 applicaties.

Netwerk Examinering en Digitalisering

Ik ben vandaag online te gast op de 44ste en laatste saMBO-ICT Conferentie. ROC van Amsterdam is gastheer. In de vierde workshopronde vertellen Nelleke Lafeber, Ilse Hofman (MBO Raad) Martijn Bijleveld, Rob Vos (saMBO-ICT) over “Het netwerk examinering en digitalisering (NED)”

De aanleiding voor het ontstaan van netwerk was het ‘rondzweven’ van allerlei vragen binnen de context van examinering. Deze gaan dan over beveiliging, audits, inkoopovereenkomsten, wet- en regelgeving etc, maar dan steeds met een digitale component.

De situatie in Nederland is grofweg dat 60 ROC/AOC instellingen met 20 examenleveranciers en stichtingen te maken hebben die 10 verschillende toetsbank- en afnamesystemen vergen. Achterkant bierviltje niveau hoor maar breng hier maar eens eenduidigheid in. Wat het wel illustreert is de verspilling in dubbel werk, collectief.

Vanuit mijn eigen werk merk ik ook dubbel werk als individu, omdat we al die afname-systemen en toetsbanken steeds per stuk moeten beoordelen op beveiliging en technische eisen, per stuk moeten inkopen en implementeren, per stuk moeten koppelen etc. Het gekke is dat alle ROC’s natuurlijk min of meer zelf aan het roer staan van deze stichtingen. Waarschijnlijk krijgen we dus het huiswerk deels zelf terug.

Het netwerk met de 4 werkgroepen ziet er schematisch zo uit:

Het doel van het netwerk is dus om samen concreet met vraagstukken aan de slag te gaan, zoals een goed netwerk betaamd.

Disclaimer: ik ben lid van het NED, zit in werkgroep 3 (informatiemanagement en architectuur) en erg blij met dit initiatief omdat collectief optrekken erg in mijn aard ligt.

Toetsen op maat: inschrijven op toetsen en examens met Xedule

Ik ben vandaag online te gast op de 44ste en laatste saMBO-ICT Conferentie. ROC van Amsterdam is gastheer. In de derde workshopronde vertellen Jeroen Derksen (KW1C), Ivo Domburg en Peter Verdaasdonck (Visma Advitrae) over een nieuwe module binnen het selfservice portaal van Xedule (Myx).

Het programma stelt: “De student wordt een persoonlijk toetsprogramma geboden. Het biedt de individuele student de mogelijkheid om in te schrijven op toetsen en zelf het meest geschikte toetsmoment te kiezen. Dit betekent meer regie bij de student, minder no-shows én een optimaal gebruik van de beschikbare capaciteit.”

Jeroen vertelt de doelen die ze met het traject hebben:

  • Een reductie van de no-shows en administratieve last.
  • Flexibilisering en regie over het eigen leertraject.

Ze hadden Xedule al voor planning & roostering, maar zochten dus manieren om de student zelf te laten inschrijven op toetsen. Na het opstellen van een eisenprogramma, is er een marktverkenning geweest. AdVitrae bleek het op de roadmap te hebben staan en in design sprints is er toen steeds iteratief ontwikkelt.

Er volgt een demo, waarbij studenten zich aanmelden voor een toets en een medewerker deze steeds ‘vast’ kan zetten. Voor de liefhebber, in de MORA architectuur richt deze module zich binnen Examinering op: “Beslissen Examenaanvraag”, “Aanmelden Examen”, “Matchen Aanmelding en Examen-aanbod” en “Informeren Student en Beoordelaar”.

Overigens heeft KW1C dit kunnen realiseren door een datalaag tussen EduArte en Xedule. Uit eigen ervaring kan ik zeggen, dat zonder deze datalaag er een sterke afhankelijkheid is van de koppeling met Toets en Examenlogistiek van/naar EduArte. Deze is echter nog pril.

De module binnen Myx is opgeleverd en vorige week beschikbaar gesteld. Er komen nog veel testen (functionaliteit en integraties in de logistieke keten). Voor de doorontwikkeling kijken ze onder andere naar “individueel toetsen met individuele toetsen”, 1 op 1 dus.

Deze ontwikkeling in functionaliteiten past zeker in de langere termijndoelen die mijn eigen organisatie heeft. Die liggen dan op het gebied van persoonlijke leertrajecten en flexibilisering. Tegelijk durf ik wel te stellen dat het een module is die zich niet leent voor big-bang-uitrol binnen alle teams tegelijk. Ik zie wel degelijk kansen voor onderwijsteams die hier aan toe zijn. Enfin, geleidelijke groei ook dus.

Disclaimer: Mijn organisatie gebruikt Xedule van AdVitrae voor Planning & Roostering.

Open Onderwijs API & Gateway: Op een gestandaardiseerde manier uitwisselen van onderwijsdata.

Ik ben vandaag online te gast op de 44ste en laatste saMBO-ICT Conferentie. ROC van Amsterdam is gastheer. In de tweede workshopronde vertellen Frank PinxtJocelyn Manderveld (SURF) en Rob Vos (saMBO-ICT) over de OOAPI techniek, de voorbeelden en de praktijk.

Leeswijzer: dit was waarschijnlijk voor techneuten te hoog over en voor onderwijzers te diepgaand, dus voor mij precies goed.

Toekomst en doelen OOAPI

Rob Vos sloot hiermee af, maar dit leek me juist een goed startpunt. Hij vermeldt de volgende doelen van OOAPI:

  • Standaardiseren van de uitwisseling van onderwijsgegevens.
  • Lagere transactiekosten, omdat er minder koppelingen in gebruik hoeven te zijn.
  • Betere beschikbaarheid van de gegevens, aangezien deze niet handmatig overgedragen hoeven te worden.
  • Verder: vermijden van zwakkere schakels in de keten, zekerheid in kwaliteit en proces en bevorderen synergie door samenwerking.

OOAPI-standaard & Gateway

De ontwikkeling van deze standaard is in 2015 gestart en sinds 2018 geborgd bij EDUstandaard. De werkgroep is open voor lidmaatschap en voor het gehele MBO is saMBO-ICT lid. De standaard schrijft voor hoe je gegevens uitwisselt over:

  • De beschrijving van het onderwijs.
  • Het aanbod van het onderwijs.
  • De afname van het onderwijs.

Steeds op drie niveau’s (program/course/component). Omdat OOAPI een beetje ‘lelijke’ afkorting is hebben ze het Surf EDUhub genoemd. OOAPI bevindt zich in de Proof-of-Concept fase. Er volgt nog een pilot fase eer het een standaard dienst wordt. Verder bewaakt Surf de samenhang met eduID.

De hoop is dat het ‘koppel-landschap’ eenvoudiger wordt, omdat op de 3 bovenstaande categorieën elke instelling naar meerdere landelijke systemen moet koppelen. Van veel-op-veel, naar veel-op-weinig koppelingen dus.

Pilot Studentmobiliteit met eduXchange

Studenten die bij een andere onderwijsinstelling een onderdeel willen volgen, moeten zich normaal gesproken apart aanmelden en allerlei gegevens aanleveren. De bedoeling is dat dit vereenvoudigd wordt.

In eigen bewoordingen: Het onderwijsaanbod van zowel zijn ‘thuisschool’ als de ‘gastschool’ staat op één plek bij elkaar. Ik zie veel overeenkomsten met RIO en caMBO, alhoewel die alleen voor MBO bedoeld is. OOAPI kan gebruikt worden om het RIO te vullen ook als het niet in het SIS staat.

Verder zie ik toepassing bij ‘wervingsportalen’. Op dit moment moeten wij wervende en informerende content namelijk niet alleen plaatsen op onze eigen websites, maar ook op portalen zoals EduBookers etc. Mijn vermoeden is dat dit met de STAP budget mogelijkheden alleen maar toeneemt en dus arbeidsintensief wordt, indien er geen automatisering voor is.