Eigen ontwikkeling

Klaar met de Masterclass Informatiemanagement van NCOI

Vorig jaar september startte ik de Masterclass Informatiemanagement van het NCOI. Ik koos voor de variant met face-to-face bijeenkomsten. Het samenwerken aan en inleveren van tussenopdrachten vormt nu eenmaal een soort sociale controle die ik wel kan gebruiken. Daarnaast leer je veel van mede-cursisten uit totaal andere branches maar met dezelfde problematieken. De docent was Aart Simons, iemand die de stof prettig doorspekt met praktijkervaringen. Verder is hij rustig, niet zo goeroe-achtig, met focus op inhoud.

Het duurde even voor ik het kon afronden, maar mijn eindopdracht is ingeleverd en voldoende beoordeeld. Je kunt de inleverdatum van je eindopdracht 3 x 6 weken uitstellen en erna als je extra betaald voor de herkansing nog 3x. Iets waar mijn werkgever vanwege prive-omstandigheden gelukkig achter stond. Het onderwerp dat ik koos ging over LEAN Informatiemanagement.

De deelname aan deze Masterclass stimuleerde mij om de basis voor mijn adviezen op een hoger niveau te brengen. De beleidsstukken en adviezen die ik tot dan toe schreef waren gebaseerd op ideeën of concepten die ik overnam uit algemene tijdschriften of weblogs op het gebied van informatiemanagement. Wetenschappelijke artikelen behoorden echter nooit tot mijn bronnenmateriaal. In mijn dagelijkse werk sinds de cursus is mijn houding veranderd ten opzichte van ongefundeerd advies. Ik ben kritischer geworden en vraag mij frequenter af of ik kan staven wat ik of anderen adviseren. Als ik niet-wetenschappelijke artikelen lees, ga ik vaker op zoek naar de achterliggende wetenschappelijke bronnen, als deze er zijn. Behalve dat mijn instelling is veranderd, ben ik ook praktisch vaardiger geworden in het zoeken naar onderzoeksresultaten. Voor deze cursus was ik namelijk niet bekend met de specialere zoekmachines voor wetenschappers en hun uitgevers van wetenschappelijke artikelen.

De keus voor dit onderwerp en de uitwerking ervan deed me beseffen dat ik voldoening vind in het leggen van verbanden tussen verschillende werkterreinen. Het toepassen van lean op informatiemanagement en vervolgens op de organisatie waar ik werk wordt mogelijk gemaakt als er ‘verbinding’ gemaakt kan worden. Welke methodieken ik verbind met welke problemen ervaar ik als een creatief proces. Dat kent ook een uitdaging: het inzicht hierin kwam vaak niet tijdens het letterlijk schrijven van dit plan, maar op andere momenten zoals tijdens wandelen of fietsen. Dat laat zich echter moeilijk afdwingen vóór een deadline. Aan de andere kant: soms moet een advies er binnen een week liggen. Mijn hoop is dat frequenter adviseren ook de snelheid verhoogt waarmee ik mijn ideeën kan verwoorden.

Inhoudelijk ga ik hier nog veel schrijven over LEAN Informatiemanagement.

Eigen webserver: van hobby naar zorg

Ik heb ooit toen er nog Grassroots ICT projecten waren, er één ingeleverd. Je moest iets maken, digitale content of een toepassing van ICT in de les uitwerken en daarvoor werd je beloond. Met dat geld was ik in staat een eigen webserver aan te schaffen. Onze ICT opleiding stelde de configuratie samen, ik deed de bestelling en zij bouwden de componenten in elkaar.

Deze webserver gebruikte ik vanaf 2007, voor het zelf hosten van blogs, een familieforum en een backup systeem. Achteraf kan ik zeggen dat ik er ontzettend veel van geleerd heb. Meer nog dan van het grassroot projectje zelf.

  • Één server maakt nog geen datacenter, maar de principes en systemen waar ik mee te maken kreeg, hielpen mij ontzettend begrijpen waar een ICT afdeling zich op hoofdlijnen mee bezig houdt. Althans voor een deel. Voor anderen niet altijd aanwijsbaar, maar het hielp me zinvolle dialogen te voeren met specialisten. Vooral als je behoeftes van eindgebruikers moet vertalen naar oplossingsrichtingen.
  • Wat begon als hobby, liep uit op een zorg. Daarover zo direct meer, maar er is een analogie met een school die eerst zelf alles op ICT-gebied beheert en later juist hierop ontzorgd wil worden. De specialistische expertise die nodig is om zelf het totale beheer op alle ICT te voeren, is natuurlijk geen hobby maar een professie. Toch wordt dat na verloop van tijd een zorg, zoals met alle specialistische kennis die niet tot je kernactiviteiten behoren.

Welke zorg leverde mij deze hobby op? Ik loop het even door van “onder naar boven”:

  • Het bezit van een apparaat. Bijvoorbeeld de harde schijven. Deze gaan gemiddeld 10 jaar mee. Maar waarschijnlijk korter als deze onafgebroken aan staan. Op een enkele dag na draaien ze nu 7 jaar non-stop. Vervanging betekent verdiepen in merken, types, aansluitingen etc.
  • Het voeden en koelen van het apparaat. Een server op een zolder waar de zon op staat en een groepenkast die af en toe uit moet tijdens klussen levert allemaal zorg op.
  • Het aansluiten van het apparaat. De router moet snappen hoe hij internet verzoeken verbindt, de verbinding met de provider moet bekend zijn en ingesteld worden etc.
  • Het besturen van het apparaat. Initieel werd er Windows Server 2003 op geïnstalleerd. Deze is eigenlijk aan vervanging toe, maar upgraden van een serverversie betekent weer ontzettend veel inlezen en puzzelen (voor mij althans). En allerlei zaken opnieuw installeren.
  • Het beveiligen van het systeem. Een virusscanner installeren gaat nog wel. Maar het niveau van bescherming gaat nog verder. Ik gebruik BruteProtect om WordPress te beschermen en Cloudflare om DDOS aanvallen te weren. Wellicht vraag je je af, of ik wel interessant ben om te hacken? Daar maken scriptkiddies en crackers geen onderscheid in, want ze scannen systemen automatisch of er op ingebroken kan worden. Dan doet het er niet toe of mijn identiteit gegevens interessant zijn, de rekenkracht van een webserver is in een botnet altijd handig.
  • Het onderhouden van je applicaties. In mijn geval moet de server PHP snappen, een MySQL database hebben en web-pagina’s kunnen serveren met Apache. Per stuk moet je ze up-to-date houden, anders worden ze lek geschoten. Deze applicaties blinken nou niet echt uit in gebruiksvriendelijkheid en mooie schermen. Hoeft normaal gesproken ook niet, omdat dat voor de gemiddelde nerd alleen maar afleidend is. WordPress blogs zelf onderhoud ik met InfiniteWP.
  • Het backuppen van je database en bestanden. Ik gebruik Crashplan voor de bestanden en InfiniteWP voor de databases.
  • Het up-to-date houden van kennis over dit alles. Voor de IT professional zijn dit meestal allemaal leuke dingen, maar het aantal terreinen waar je kennis van moet nemen is hoog. Ik abonneerde me op blogs en twitteraccounts, wist forums met vragen te vinden etc.

Samengevat: ik wil het apparaat niet bezitten, aansluiten, voeden, koelen, besturen en vernieuwen. Ik wil het systeem dat er op draait niet hoeven te beveiligen, onderhouden en backuppen. En ik wil er steeds minder van weten. Laat dat nou net parallel lopen met de SAAS en Cloud ontwikkelingen die we als organisatie meemaken. Het kan nog lang niet altijd en overal, maar vandaar dat ik de behoefte aan ontzorging snap. En ik alternatieven ga zoeken.

Masterclass Strategisch Informatiemanagement

Het was even de vraag of er genoeg aanmeldingen waren, maar het is nu definitief. Ik kan deelnemen aan de Masterclass Strategisch Informatiemanagement. Deze opleiding wordt door de NCOI aangeboden. De docent is Menno Broere.

Tot nu ben ik de afgelopen jaren alles redelijk auto-didactisch doorgekomen. Toch leek het me goed om ook op een wat formelere manier met mijn ontwikkeling om te gaan. Vond mijn werkgever ook. Het geheel aan kennis en vaardigheden op het terrein van Informatiemanagement is bij mij organisch gegroeid in de loop der tijd. Niet verkeerd, maar het werd tijd dit terrein verder te ontdekken volgens een vastgesteld programma. Met leerdoelen enzo. 😉

Ik hoop komende tijd op deze blog te kunnen vertellen wat het me heeft gebracht!