Blockchain

Blockchain: Enhancing Learner Experience, Storing Learning Outcomes op #bcined2017

De laatste sessie op de Blockchain Voor Onderwijs Conferentie is van Natalie Smolenski. Ze start met een demo van Learning Machine en de ‘wallet’. Het is een open-source app voor zowel Android als iOS. Deze app bewaart de sleutels en linkjes die verwijzen naar een leerresultaat, alwaar je deze kunt controleren.

Het proces van toekennen gaat als volgt:

  • De school maakt een certificaat in het systeem van Learning Machine. Het bevat hiervoor een eenvoudige tekstverwerker.
  • Om het toe te kennen dien je het als het ware in, met een druk op de knop.
  • Het duurt ongeveer 10-15 minuten om het weg te schrijven naar de blockchain van het Bitcoin netwerk. Andere blockchains zijn ook mogelijk. In dit proces wordt de vingerafdruk of waarmerk bepaald.
  • De link naar het waarmerk op de Blockchain geef je aan de student. Deze bewaart het in z’n wallet.

Het proces van controle:

  • De metadata van het certificaat bevat een link naar de juiste plek op de blockchain.
  • Door te klikken op de “Verify” knop, wordt getest of de vingerafdruk juist is.

Vragen:

  • Waar staat de inhoud van het certificaaat?
    Nu wordt tijdelijk de inhoud van het certificaat nog opgeslagen bij de school zelf. De bedoeling is om dat te migreren naar IPFS. De gebruikte standaard (blockcerts) is overigens compatible met de OpenBadge standaard. Dus een gewaarmerkte afbeelding die een student zelf bewaart werkt ook.
  • Kan er iets automatisch ‘gebeuren’ als het certificaat klopt?
    Ja, met Smart Contracts, als je Ethereum als Blockchain gebruikt.
  • Wat is het business-model van Learning Machine?
    De studenten en werkgevers die willen verifiëren hoeven niets te betalen. De scholen betalen licentiekosten.

Natalie praat overigens als cultureel antropologe niet alleen over de technologie maar ook over de maatschappelijke consequenties. Diploma’s voor hoger onderwijs worden niet automatisch gezien als snelweg naar status en inkomen. Daarom zijn andere vormen van ‘credentials’ van belang waarbij deze geografische en technische grenzen moet kunnen overstijgen.

Ze waarschuwt ook dat nu de tijd is om na te denken over hoe we grote groepen mensen in een keten van waarmerken stoppen. In eigen woorden: zet het de burger, werknemer of student in z’n kracht met behulp van zogenaamde zelf-soevereiniteit of rekenen we iedereen er op af?

Oftwel: blockchain als middel is zeker interessant, maar de culturele impact van gestandaardiseerde leerresultaten op grote schaal uitwisselen is veel groter. De aandacht die er tijdens implementatie naar uitgaat moet dus navenant zijn.

Kleine disclaimer: de sessie was in het Engels en ik heb ter plekke geblogd in het Nederlands. Dus het kan zijn dat op detailniveau deze post aanvulling behoeft. 😉

 

Deel II op #bcined2017

Het programma van vandaag vervolgt met de volgende sprekers.

Natalie Smolenski is cultureel antropoloog en werkt voor Learning Machine. Fijn trouwens dat mensen met zo’n achtergrond de kruisbestuiving met techniek zoeken. Lovenswaardig ook dat ze de technologie open hebben gemaakt om vendor-lock-in te voorkomen.

Wat ze proberen te realiseren is dat een ontvanger van een credential deze ook echt bezit. Nu moet de ontvanger steeds terug naar het instituut waarvan je je diploma of certificaat kreeg. Deze credentials bevinden zich in je portemonnee in de vorm van een app. (Voor Android hier) Deze app bewaart je ‘sleutels’ die nodig zijn voor de wiskundige ‘klutsformules’ die aantonen dat er niets verandert is aan je certificaat.

Wat ik er super aan vind is dat als Learning Machine als bedrijf verdwijnt of de school waar je op zat niet meer bestaat, dan zijn je credentials toch nog te verifiëren. Duurzaam dus! Wat ik onder de motorkap niet snap is hoe het kan dat een app alles kan verifiëren, waar haalt het de originele vingerafdruk vandaan? Waar leeft de blockchain met deze informatie? Of heeft elke portemonnee de volledige sleutellijst en vingerafdrukken? Als deze vragen onzinnig lijken, dan zit daar het probleem juist zeg maar. 😉

Allan Third vervolgt met het potentieel van Blockchain en de mogelijkheden van een verifieerbare database waar meerdere partijen, die je niet hoeft te vertrouwen, in schrijven. Ja, dat is dubbelop. 😉

  • Certificaten
  • Werkgelegenheid: alle onderdelen van je Curriculum Vitae zouden aantoonbaar kunnen zijn.
  • Reputatie en Portfolio: instromende studenten kunnen aantoonbaar laten zien wat ze al kunnen. Daarnaast zijn leerresultaten van informeel leren als badges vast te leggen. Reputatie is moeilijker concreet te maken in vergelijking met leerresultaten en is doorgaands afhankelijk van wat anderen (peer-based) over je vaardigheden zeggen of waarvoor ze je waarderen. Als dit eenmaal goed gebeurt is dat natuurlijk vast te leggen op een Blockchain.

Met de laatste 2 punten loop je wel de LinkedIn wereld in. Ik vermoed dat het ‘netwerkeffect’ dusdanig is dat mensen gemotiveerd worden dat op LinkedIn te posten. Wil je dat op een Blockchain hebben dan zou de motivatie kunnen komen uit mogelijke werkgelegenheid. Als werkgevers daar kijken althans. Kip-en-ei: niemand kijkt omdat niemand het daar plaatst en niemand plaatst het daar omdat niemand kijkt …

Mijn verslag van het eerste deel van het programma is hier te vinden.

 

Opening van de #bcined2017

Ik ben vandaag op de “Blockchain in Onderwijs” conferentie, georganiseerd door grote kartrekker Theo Mensen en met de gastvrijheid van RUG natuurlijk. De ochtendsprekers kregen elk 10 minuten, dus het betreft een samenvatting.

Jan de Jeu opent de conferentie met de vraag: “Wanneer gaan we Blockchain nu echt gebruiken?” Er zijn al veel proof-of-concepts en pilots geweest. Ik denk dat hij bedoelt in allerlei financiële branches of processen. In het onderwijs moet ik ze (vandaag?) nog tegenkomen. Blockchain zit niet voor niets vooraan in de hypecycle. Joost van Keulen verwacht veel van deze nieuwe technologie en hoopt naast veranderende banen ook op nieuwe.

Hans Schutte van DUO: Hoe lang zal het duren eer de eerste onderwijsovereenkomst definitief op een blockchain (ont)staat? DUO is hier vanwege de “Leven-Lang-Leren-missie.” Persoonlijk ben ik blij dat zo’n grote leerlingendata-verwerker actief een rol speelt in het nadenken over de Blockchain mogelijkheden en de eigen plaats daarbinnen. Zijn visie:

  • De data is van de student.
  • De data moet drempelloos overdraagbaar zijn, zonder tussenpartijen.
  • De data kan waarde vertegenwoordigen zoals studieresultaten.

Wel is op het gebied van privacy, integratie en de rol van de overheid (en specifiek DUO) nog veel onduidelijk.

Ad Kroft geeft aan dat Blockchain een programmeerbare economie mogelijk zal maken en hij licht het programma van de Dutch Blockchain Coalition toe. Beren op de weg liggen o.a. op het gebied van identiteit, maatschappelijke acceptatie, wet- en regelgeving, uitwisselbaarheid, transparantie en risico-beheer. Nog even los van de technische uitdagingen.

Steven Dhondt praat over soevereiniteit oftewel een “Digitaal document waar je als persoon zelf de baas over bent”. In het onderwijs betreft het dan vooral diploma’s, certificaten, ‘badges’ of je ervaringen in een C.V. Dit vastleggen op een Blockchain kan bijvoorbeeld met de zogenaamde Blockcerts. Dat een burger hierover beschikt is faciliterend voor iets anders: voor zijn (toekomstige) werkgever aantonen dat hij geschikt is.

Andreia Inamorato dos Santos doet onderzoek voor haar advies aan EU-beleidsmakers. Ze maakt reclame voor het rapport dat er in het najaar aankomt. De nadruk zal liggen op de “sociaal-maatschappelijke waarde” van zelf-soevereiniteit, onveranderbaarheid, het weghalen van intermediairs etc. Ze benadrukt dat de toepassingen nog erg in de kinderschoenen staan. Er is zeker potentieel voor ontwrichting van de markt voor studentinformatiesystemen. Deze ging ontzetten snel, de presentatie is hier te vinden.