De student voorop in PrimaOnderwijs

Belinda Fallaux vroeg me of ik wat wilde vertellen voor een artikel in PrimaOnderwijs. Dat is een platform voor ‘alle’ professionals in het onderwijs (Ik mis dan alleen wel de sectoren MBO, HO en WO). Het onderwerp was “Onderwijstrends 2014” en is terug te lezen op bladzijde 10 e.v. in de uitgave van januari 2014.

Om nou niet te vervallen tot de laatste hypes, dacht ik aan te haken bij wat zoveel onderwijsinstellingen in hun bestuurlijke agenda hebben staan. Termen als “de leerling staat centraal” en “de student staat voorop” bijvoorbeeld. Terechte doelen en horen zeker in Missie/Visie stukken thuis van elke onderwijsorganisatie. De clou zit ‘m in hoe je dat in de praktijk vormgeeft lijkt me. Anders blijven het open deuren clich├ęs.

Tijdens het interview kwam ik er op dat deze doelen extra moeilijk zijn voor MBO’s. Als ‘de student voorop stellen’ impliceert dat er sprake is van maatwerk. Dat maatwerk kan zijn in tempo, in- en uitstroommomenten, lesinhoud, opleidingstrajecten en begeleiding etc.

  • Veel MBO’s worstelen met schaalvergroting, standaardisering, kostenbesparing versus maatwerk voor een individu. Theoretisch is er dan sprake van massa-maatwerk maar dat blijft moeilijk in de praktijk.
  • Van alle onderwijssectoren is de MBO sector het meest complex, gezien de diversiteit aan opleidingen en de maatschappelijke rol voor de arbeidsmarkt.
  • De mate waarin je verantwoording moet afleggen aan lokale overheden bij verzuim, aan de inspectie voor de kwaliteit en aan de accountant voor je bekostiging lijkt toegenomen afgelopen jaren. In ieder geval in de beleving. De hoeveelheid informatie die je geacht wordt vast te leggen gedurende het hele administratieve proces is groot.
  • De mate waarin je informatie gedurende het onderwijsproces moet vastleggen voor je klant (leerling, student of ouder) neemt bij maatwerk verder toe. Gegevens over begeleiding, zorg, vorderingen en lesuitval registreren voelt voor de gemiddelde docent veel te administratief. Wat vroeger vanzelfsprekend met het papieren klassenboek of mentorschriftje gedaan werd voelt nu als iets dat je moet uitbesteden aan ‘de administratie’.

4 comments

  1. Wat ik je zie doen is eerst de uitdaging schetsen: waar willen we naartoe, en vervolgens een hele stapel aan beren (laten we ze stenen noemen) op de weg ernaartoe. Het lijkt er dan op dat je “eerst van de problemen af moet komen, om daarna te gaan werken aan de oplossingen”. Dat gaat niet werken.
    Daar zijn andere routes voor, die wel werken. Mocht je daar interesse in hebben: lex.hupe@gmail.com

  2. Lex, het was inderdaad ‘maar’ een halve blog, wel een beschrijving van de worsteling, niet een handreiking voor oplossing. Wat ik van oplossingen wel begrijp is dat je bij een daadwerkelijke verandering niet een probleem hoeft op te lossen als deze niet meer bestaat. Of, als je op de een nieuwe manier gaat werken dan hoeven beren niet te bestaan die bij de oude manier zo blokkerend werkten. Maar … schrijf je zelf wellicht ook over die ‘andere routes’ op http://wijsvooruit.nl/ ?

    1. Ja ik schrijfe erover en iki breng ook methodes in de praktijk om veranderingen te realiseren. Wat je zegt klopt, een probleem is ineens in het niets opgelost wanneer je vanuit je creatieve kern (die heeft iedereen) de nieuwe realiteit zelf neetzet. Om met Einstein te spreken “een probleem kan niet worden opgelost op hetzelfde niveau als waaarop het is ontstaan” en een uitspraak van ik meen Loesje: “Iedereen dacht dat het een probleem was tot er iemand langskwam die dat niet wist”. http://wijsvooruit.nl/2012/04/innovatie-begint-met-angst-wegnemen/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s